Publikacja jest monografią poświęconą jednemu z najbardziej udanych i licznych typów krążowników pancernych w historii, który stał się hitem eksportowym włoskiego przemysłu stoczniowego na przełomie XIX i XX wieku. Poniżej znajduje się rozwinięcie poszczególnych rozdziałów na podstawie treści numeru:

1. Предисловие (Przedmowa) - Wprowadzenie do tematu, podkreślające unikalne znaczenie typu "GARIBALDI" dla włoskiego i światowego budownictwa okrętowego. Autor zwraca uwagę, że dziesięć zbudowanych jednostek stanowiło największą serię dużych włoskich okrętów bojowych ery pary i metalu. Co ciekawe, okręty te wzięły udział w trzech najważniejszych wojnach z udziałem flot pancernych: wojnie hiszpańsko-amerykańskiej (1898), wojnie rosyjsko-japońskiej (1904-1905) i I wojnie światowej, a także w wojnie włosko-tureckiej (1911-1912).
2. Проект (Projekt) - Rozdział opisuje genezę powstania tych jednostek. Tłem jest wyścig zbrojeń na Morzu Śródziemnym po bitwie pod Lissą i konieczność modernizacji włoskiej floty. Omówiono założenia taktyczno-techniczne sformułowane przez konstruktorów (m.in. Benedetto Brina i Edoardo Masdeę): połączenie prędkości krążownika z uzbrojeniem i opancerzeniem zbliżonym do pancernika, co miało pozwolić na działanie zarówno w szyku eskadry, jak i samodzielnie. Przedstawiono tu ewolucję projektu od wcześniejszych krążowników "CARLO ALBERTO" i "VETTOR PISANI".
3. «Ярмарка» крейсеров ("Targ" krążowników) - Analiza politycznych i handlowych aspektów sprzedaży tych okrętów. Autor opisuje, jak włoskie stocznie (Ansaldo w Genui i Orlando w Livorno) zręcznie wykorzystywały napięcia i wyścig zbrojeń między Argentyną a Chile na przełomie wieków, aby zawierać korzystne kontrakty eksportowe, czyniąc z tych jednostek "kartę przetargową" w polityce międzynarodowej.
4. Описание конструкции, вооружения и защиты (Opis konstrukcji, uzbrojenia i opancerzenia) - Szczegółowa analiza techniczna. Rozdział zawiera informacje o konstrukcji kadłuba, układzie napędowym (kotły i maszyny parowe), schemacie opancerzenia (główny pas burtowy, wieże działowe, pokład pancerny) oraz ewolucji głównego uzbrojenia. W zależności od wymagań nabywcy, okręty wyposażano w działa kalibru 254 mm (10 cali) lub 203 mm (8 cali) w wieżach dziobowej i rufowej, uzupełnione o silną artylerię średniego kalibru w kazamatach.
5. История службы крейсеров типа «Гарибальди» (Historia służby krążowników typu "GARIBALDI") - Ogólny zarys operacyjny i chronologia wcielania do służby poszczególnych jednostek pod różnymi banderami.
6. Аргентинские крейсера (Krążowniki argentyńskie) - Opis służby sześciu jednostek zakupionych przez Argentynę (m.in. ARA "GARIBALDI", "GENERAL BELGRANO", "PUEYRREDÓN", "RIVADAVIA", "MORENO", "SAN MARTÍN"). Okręty te stanowiły trzon argentyńskiej floty przez dekady, uczestnicząc w licznych manewrach i incydentach dyplomatycznych w Ameryce Południowej.
7. Испанский крейсер (Krążownik hiszpański) - Historia "CRISTÓBAL COLÓN", zbudowanego pierwotnie dla Włoch, a następnie sprzedanego Hiszpanii. Rozdział szczegółowo opisuje jego udział w wojnie hiszpańsko-amerykańskiej i tragiczny finał w bitwie pod Santiago de Cuba (1898), gdzie okręt zatonął, co ciekawe, bez zamontowanego głównego uzbrojenia (dział 254 mm), które miało być dostarczone później.
8. Итальянские крейсера (Krążowniki włoskie) - Dzieje jednostek, które ostatecznie weszły w skład Regia Marina (włoskiej marynarki wojennej), w tym "GIUSEPPE GARIBALDI" i "VARESE". Opisano ich aktywny udział w wojnie włosko-tureckiej (1911-1912), gdzie wspierały działania w Libii, a następnie ich rolę w trakcie I wojny światowej na Morzu Adriatyckim.
9. Японские крейсера (Krążowniki japońskie) - Historia czterech okrętów nabytych przez Japonię (w tym "KASUGA" i "NISSHIN"). Rozdział podkreśla ich kluczową rolę w wojnie rosyjsko-japońskiej, w tym w bitwie pod Cuszimą (1905), gdzie ich skuteczny ogień przyczynił się do pokonania rosyjskiej floty bałtyckiej.
10. Общая оценка проекта (Ogólna ocena projektu) - Podsumowanie zalet i wad konstrukcji. Autor ocenia typ "GARIBALDI" jako bardzo udany kompromis między ogniem, ruchem i ochroną, który wywarł wpływ na rozwój klasy krążowników pancernych na świecie. Wskazuje się nawet, że koncepcja ta stała się pewnego rodzaju protoplastą późniejszych niemieckich "pancerników kieszonkowych" z okresu II wojny światowej.

Numer ten jest ceniony przez modelarzy i historyków marynarki wojennej ze względu na zwięzłość, merytoryczną rzetelność oraz dostęp do archiwalnych fotografii i rysunków technicznych, które w połowie lat 90. XX wieku były trudno dostępne w Rosji i poza nią. Publikacja stanowi klasyczny przykład wysokopoziomowego dodatku specjalistycznego do magazynu "Modelist-Konstruktor".