Pierwszy numer "Морская коллекция" (Morskaja Kollekcija), wydany w 1995 roku jako dodatek do magazynu "Modelist-Konstruktor", miał tytuł: "Советский ВМФ 1945-1995. Крейсера, большие противолодочные корабли, эсминцы" (Radziecka Marynarka Wojenna 1945-1995. Krążowniki, duże okręty przeciwpodwodne, niszczyciele). Autorem tego przełomowego wydania był historyk i emerytowany kapitan 2. rangi Siergiej S. Bierieżnoj, który oparł swoje opracowanie na materiałach z Centralnego Wojskowo-Morskiego Archiwum (ЦВМА).

Był to numer historyczny, ponieważ, jak zaznaczała redakcja w liście otwierającym "Drodzy Przyjaciele!", jeszcze 3-4 lata wcześniej wszelkie materiały dotyczące współczesnej radzieckiej floty były objęte klauzulą tajności, a dopiero w 1995 roku pojawiła się możliwość publikacji szczegółowych danych referencyjnych o dużych okrętach nawodnych.

Oto szczegółowe rozwinięcie poszczególnych rozdziałów i sekcji zawartych w tym pierwszym numerze:

1. Wstęp i misja redakcji - numer otwierał list do czytelników, w którym przedstawiono wizję "Morskiej Kolekcji" jako periodyku skierowanego do miłośników historii floty i modelarzy. Redakcja zapowiedziała, że z czasem kolejne numery stworzą "prawdziwą encyklopedię światowego okrętownictwa", zawierającą nie tylko dane referencyjne, ale także monografie o konkretnych okrętach, uzupełnione schematami, rzutami, przekrojami, teoretycznymi rysunkami kadłuba, schematami malowania i fotografiami.
2. Словарь сокращений (Słownik skrótów) - ze względu na specjalistyczny charakter publikacji, zamieszczono obszerny słownik skrótów używanych w radzieckiej i rosyjskiej marynarce wojennej, takich jak: BPK (duży okręt przeciwpodwodny), BRK (duży okręt rakietowy), ZRK (przeciwlotniczy zestaw rakietowy), PKR (przeciwokrętowy pocisk rakietowy), PŁO (zwalczanie okrętów podwodnych) czy TAKR (ciężki krążownik lotniczy).
3. Крейсера (Krążowniki) - Rozdział ten rozpoczynał się ogólnym wstępem o ewolucji tej klasy okrętów w ZSRR na przestrzeni 50 lat - od tradycyjnego podziału na ciężkie i lekkie w latach 40. i 50., przez pojawienie się krążowników rakietowych (RKR) w latach 60., aż po współczesne (z perspektywy lat 90.) szerokie stosowanie nazwy "krążownik" dla niemal wszystkich dużych jednostek bojowych, w tym lotniskowców. Następnie szczegółowo omówiono poszczególne typy:
   • Lekkie krążowniki typu "CZAPAJEW" (projekt 68-K) - opisano 5 jednostek. Rozdział zawierał szczegółowe historie budowy (często przerywanej przez II wojnę światową), dane o ich powojennym ukończeniu, służbie, wizytach zagranicznych (np. w Szwecji, Polsce, Rumunii) oraz ostatecznym losie (wycofanie, konwersja na hulk szkolny lub złomowanie).
   • Lekkie krążowniki typu "SWIERDŁOW" (projekt 68-bis) - omówiono 14 ukończonych i 7 niezrealizowanych jednostek. Wskazano na warianty modernizacyjne, takie jak: "ADMIRAŁ NACHIMOW" (testy przeciwokrętowych pocisków rakietowych), "DZIERŻYŃSKI" (pierwszy radziecki krążownik z przeciwlotniczym zestawem rakietowym, projekt 70-E), czy "ŻDANOW" i "ADMIRAŁ SIENIAWIN" przebudowane na krążowniki dowodzenia (projekty 68-U1 i 68-U2).
   • Ciężkie krążowniki typu "STALINGRAD" (projekt 82) - wzmianka o 0+2 niezrealizowanych jednostkach.
   • Krążowniki rakietowe typu "GROZNYJ" (projekt 58) - 4 jednostki.
   • Krążowniki przeciwpodwodne typu "MOSKWA" (projekt 1123) - 2 jednostki.
   • Krążowniki rakietowe typu "SŁAWA" (projekt 1164) - 3+3 jednostki.
   • Ciężkie atomowe krążowniki rakietowe typu "KIROW" (projekt 1144) - 3+2 jednostki.
   • Ciężkie krążowniki lotnicze typu "KIJÓW" (projekt 1143) - 3 jednostki.
   • Ciężki krążownik lotniczy typu "BAKU" (projekt 1143.4) - 1 jednostka.
   • Ciężkie krążowniki lotnicze typu "RYGA" (projekt 1143.5) - 2 jednostki (w tym "ADMIRAŁ FLOTA SOWIETSKOGO SOJUZA KUZNIECOW").
   • Ciężki krążownik lotniczy typu "ULJANOWSK" (projekt 1143.7) - 0+1 niezrealizowana jednostka.
4. Большие противолодочные корабли (Duże okręty przeciwpodwodne) - ten rozdział zawierał zwięzłe, ale merytoryczne zestawienia jednostek dedykowanych do zwalczania okrętów podwodnych, wraz z liczbą zbudowanych okrętów każdego typu:
   • Typ "KOMSOMOLEC UKRAINY" (projekt 61) - 20 jednostek.
   • Typ "NADIIEŻNYJ" (projekt 61-ME) - 5 jednostek.
   • Typ "ADMIRAŁ ZOZULA" (projekt 1134) - 4 jednostki.
   • Typ "KRONSZTAD" (projekt 1134-A) - 10 jednostek.
   • Typ "NIKOŁAJEW" (projekt 1134-B) - 7 jednostek.
   • Typ "UDAŁOJ" (projekt 1155) - 12+1 jednostki.
5. Эскадренные миноносцы (Niszczyciele) - ostatni główny rozdział poświęcono radzieckim niszczycielom (eskadrowym minonoscom), ponownie w formie skatalogowanych projektów z podaniem liczby zbudowanych okrętów:
   • Typ "OSMOTRITELNYJ" (projekt 30-K) - 10 jednostek.
   • Typ "SMIEŁYJ" (projekt 30-bis) - 70 jednostek.
   • "NIEUSTRASZIMYJ" (projekt 41) - 1 jednostka (eksperymentalny niszczyciel).
   • Typ "SPOKOJNYJ" (projekt 56) - 27 jednostek.
   • Typ "BIEDOWYJ" (projekt 56-EM i 56-M) - 4+1 jednostki.
   • Typ "GNIEWNYJ" (projekt 57-bis, duże okręty rakietowe) - 8+1 jednostki.
   • Typ "SOWRIEMIENNYJ" (projekt 956) - 17+5 jednostek.

Pierwszy numer "Morskiej Kolekcji" z 1995 roku miał około 32 stron i ustanowił wysoki standard merytoryczny dla całej serii. Zawierał nie tylko suche dane, ale też konkretne historie poszczególnych okrętów (np. losy krążownika "FRUNZE", którego rufowa część została wykorzystana do naprawy uszkodzonego krążownika "MOŁOTOW"), z dokładnymi datami położenia stępki, wodowania, wejścia do służby, wizyt zagranicznych i ostatecznego złomowania. Dodatkowo w publikacji zidentyfikowano radzieckie stocznie pod ich numerami fabrycznymi (np. zakład nr 189 to Stocznia Bałtycka w Leningradzie), co było kluczowe dla modelarzy i historyków badających archiwa.