Numer ten ma charakter zbiorczy i łączy w sobie dwie fascynujące, choć odległe od siebie w czasie i geografii, tematyki: historię przejętego w trakcie budowy krążownika z końca XIX wieku oraz nowoczesnych francuskich niszczycieli z okresu II wojny światowej. Poniżej znajduje się rozwinięty opis zawartości poszczególnych artykułów:
- Крейсер «Догали» («Монтевидео») (Krążownik "DOGALI" / "MONTEVIDEO") - Patianin Siergiej W., Mitiukow Nikołaj W. - Artykuł ten jest monografią niezwykłego krążownika pancernopokładowego, którego historia rozpoczęła się w 1885 roku od zamówienia złożonego przez Urugwaj w brytyjskiej stoczni Armstrong Mitchell w Elswick. Z powodów finansowych Urugwaj zrezygnował z zakupu, a jeszcze w trakcie budowy jednostkę przejęły Włochy, nadając jej ostatecznie nazwę "DOGALI" (na cześć miejsca bitwy w Erytrei). Zawartość rozdziału:
- История создания (Historia powstania): Autor omawia polityczne i militarne powody, dla których "Regia Marina" (Włoska Marynarka Królewska) zdecydowała się na zakup okrętu w trakcie jego budowy, aby wzmocnić flotę w obliczu narastającego napięcia z Francją.
- Описание конструкции (Opis konstrukcji): Szczegółowa analiza innowacyjnych rozwiązań technicznych. "DOGALI" był jednym z pierwszych krążowników ze stalowym kadłubem i nowoczesnym opancerzeniem pokładowym. Wyróżniał się także rewolucyjną siłownią (maszyny parowe potrójnego rozprężania), która czyniła go jednym z najszybszych okrętów wojennych na świecie w tamtym czasie (osiągał ponad 17 węzłów). Opisano również jego nowoczesne uzbrojenie, w tym szybkostrzelne działa Armstronga.
- История службы (Historia służby): Tekst śledzi długą i aktywną służbę krążownika we włoskiej flocie. Kulminacją jego działań bojowych był udział w wojnie włosko-tureckiej (1911-1912), gdzie wspierał desanty i prowadził ostrzał celów na wybrzeżu Libii. Rozdział kończy się opisem wycofania jednostki ze służby w latach 20. XX wieku i jej ostatecznego złomowania.
- Эскадренные миноносцы типа «Ле Арди» (Niszczyciele typu LE HARDI) - Patianin Siergiej W. - Drugi artykuł w tym numerze to kompleksowa monografia francuskiej serii niszczycieli, zaprojektowanych w połowie lat 30. XX wieku jako odpowiedź na nowe włoskie lekkie krążowniki typu CAPITANI ROMANI oraz niszczyciele typu SOLDATI. Zawartość rozdziału:
- История создания (Historia powstania): Analiza doktrynalnych założeń francuskiej marynarki wojennej ("Marine Nationale"), która potrzebowała silnie uzbrojonych i bardzo szybkich niszczycieli, zdolnych do walki z większymi jednostkami wroga na Morzu Śródziemnym.
- Описание конструкции (Opis konstrukcji): Autor szczegółowo opisuje budowę 12 jednostek tego typu. Były to duże niszczyciele (wyporność standardowa ponad 2500 ton), uzbrojone w artylerię główną składającą się z sześciu dział kalibru 130 mm rozmieszczonych w trzech dwulufowych wieżach. Omówiono również ich zaawansowane systemy kierowania ogniem, wyrzutnie torped oraz siłownię, która pozwalała im osiągać prędkości rzędu 37 węzłów.
- История службы (Historia służby): Rozdział ten przedstawia tragiczne i skomplikowane losy niszczycieli. Zbudowane tuż przed wybuchem lub w trakcie II wojny światowej, wzięły ograniczony udział w kampanii francuskiej w 1940 roku. Po kapitulacji Francji większość z nich znalazła się w składzie floty Rządu Vichy w Tulonie. Kulminacją ich historii było celowe zatopienie floty francuskiej w Tulonie w listopadzie 1942 roku, aby zapobiec przejęciu okrętów przez Niemców. Artykuł opisuje również losy tych jednostek, które znalazły się w Afryce Północnej i dołączyły do Wolnych Francuskich Sił Morskich, uczestnicząc w wyzwoleniu Europy.
- Дополнение · уточнение (Uzupełnienie · sprostowanie) - Zamieszczono sprostowania błędnie podanych w poprzednich numerach informacji:
- Ścigacz torpedowy TK-164 (SM-4): Protokół zdawczy z 6 listopada 1942 r. prostuje błędne informacje z literatury o jego uzbrojeniu (rzekomo 3 do 6 karabinów DŚK). W rzeczywistości z okrętu zdjęto zestaw złożony z 2 karabinów Maxim, 1 DŚK, 1 DA-2, 2 SzKAS-ów oraz broni osobistej.
- Numery stoczniowe rosyjskich torpedowców (stocznia Crichtona): Poprawiono błędy w numeracji stoczniowej powstałe w poprzednich publikacjach:
- Odwrócono kolejność numerów dla typu DAGO (nr 336 "KOTKA", nr 337 "DAGO").
- Sprostowano numery dla typu ULEPSZONY USSURI (446 i 447 zamiast 528 i 529).
- Przypisano numery 452-455 petersburskiej filii stoczni Crichtona (okręty "STROGI", "SMIETLIWY", "SWIRIEPY", "STRIEMITIELNY"), a nie Zakładom Newskim.
- Uporządkowano właściwe numery stoczniowe dla 5 torpedowców typu TWIERDYJ (528-530, 552, 553), wyjaśniając, że błędnie przypisane wcześniej numery należały do stawiaczy min dla Resortu Wojny.
- Вопрос - ответ (Pytanie - odpowiedź) - Tradycyjna, stała rubryka magazynu, w której redaktorzy i autorzy odpowiadają na pytania czytelników dotyczące detali historycznych, technicznych lub źródeł, uzupełniając w ten sposób wiedzę zawartą w głównych artykułach. W tym dziale poruszono następujące tematy:
- Jaka nieprzyjemna historia wiąże się z amerykańskim torpedowcem "FOX"? - Autor odpowiedzi wskazuje, że torpedowiec TB-13 "FOX" nie wiąże się z żadnym wybitnie skandalicznym czy nieprzyjemnym incydentem. Przez cały okres służby (1899-1916) pełnił rutynowe funkcje okrętu doświadczalnego, testowego i szkolnego na Pacyfiku, a pod koniec służby służył lokalnej policji morskiej przed zezłomowaniem.
- Szczegóły przedwojennego zderzenia lotniskowca "GLORIOUS" ze statkiem handlowym - Tragiczny wypadkowy epizod z 1 kwietnia 1931 r. w mgłach koło Gibraltaru, kiedy HMS "GLORIOUS" staranował francuski liniowiec "FLORIDA". Dzięki sprawnej akcji ratunkowej przeprowadzonej przez dowódcę lotniskowca uratowano pół tysiąca pasażerów z tonącego statku i doholowano go do portu, choć w wyniku samego uderzenia zginęły 33 osoby.
- "Karciane" oznaczenia rumuńskich niszczycieli - Rumuńskie niszczyciele w okresie II wojny światowej nosiły na kadłubach/nadbudówkach symbole symbolizujące asy z poszczególnych kolorów kart do gry ("REGELE FERDINAND I" - kier, "REGINA MARIA" - pik, "MĂREȘTI" - karo, "MĂRĂȘEȘTI" - trefl).
- Oznaczenia identyfikacyjne czarnomorskich niszczycieli typu NOWIK - Radzieckie niszczyciele typu NOWIK rozróżniano na przestrzeni lat na kilka sposobów: najpierw kombinacjami czerwonych pasków na poszczególnych kominach i detalami architektury mostka, pod koniec lat 30. dwuliterowymi skrótami nazw na burtach, a tuż przed wybuchem wojny z Niemcami dwucyfrowymi numerami taktycznymi (11-15).
- Ewolucja uzbrojenia brytyjskich monitorów HMS "EREBUS" i HMS "TERROR" - Przegląd bogatych zmian w uzbrojeniu pomocniczym i przeciwlotniczym brytyjskich monitorów HMS "EREBUS" i HMS "TERROR". Przy stałym zachowaniu wieży z dwoma działami 381 mm, ich artyleria średniego i małokalibrowego stopnia ewoluowała od dział 152 mm i 76 mm z okresu I wojny światowej, przez uniwersalne działa 102 mm w latach 1939-1940, aż po gęsty system lufowy plot (Bofors, Oerlikon, Pom-Pom) montowany na HMS "EREBUS" w końcowym etapie II wojny światowej.
Dodatki w numerze:
Zgodnie z tradycją magazynu, numer zawierał wysokiej jakości materiały wizualne, w tym oryginalne rysunki taktyczno-techniczne, rzuty burtowe i sylwetki obu typów okrętów w różnych okresach ich służby (szczególnie różnice w uzbrojeniu przeciwlotniczym niszczycieli LE HARDI przed i po wybuchu wojny), a także bogaty materiał fotograficzny i kolorowe schematy.