Trzeci numer (79) czasopisma "Морская кампания" z 2018 roku ma charakter monograficzny i zostało w całości poświęcone włoskiemu, dwuwieżowemu pancernikowi taranowemu "AFFONDATORE". Autorem publikacji jest Jewgienij Cielikow. Za autorem: "Okręt ten służył we włoskiej marynarce wojennej ponad czterdzieści lat i stał się niemal najsłynniejszym uczestnikiem bitwy pod Lissą (1866 r.). Jego nazwa jest doskonale znana wszystkim miłośnikom historii wojskowości morskiej, jednak szczegóły jego konstrukcji oraz przebieg długoletniej służby do niedawna pozostawały niemal nieznane i zastępowane obiegowymi frazesami mającymi niewiele wspólnego z rzeczywistością. W niniejszej pracy, na podstawie danych archiwalnych oraz materiałów z rosyjskiej i zagranicznej literatury otwartej, szczegółowo przedstawiono historię powstania, opis konstrukcji oraz przebieg służby tego niezwykle interesującego okrętu". Dodatkowo w tym numerze znajdują się materiały uzupełniające, w postaci artykułu Witalija Iwanowicza Grigoriewa (Niżny Nowogród) o pierwszym austro-węgierskim torpedowcu oraz tradycyjną rubrykę "Pytania i odpowiedzi".

Poniżej znajduje się rozszerzony spis treści z opisami poszczególnych rozdziałów

1. Из истории вопроса (Z historii zagadnienia) - Wprowadzenie historyczne, które zarysowuje tło powstania koncepcji pancerników taranowych w połowie XIX wieku. Rozdział wyjaśnia, dlaczego po bitwie pod Lissą (1866) wiele flot świata uznało taran za główną broń ofensywną, co zainspirowało projektowanie jednostek takich jak "Affondatore".
2. Флот объединившейся Италии (Flota zjednoczonych Włoch) - Analiza stanu Regia Marina (Królewskiej Marynarki Wojennej Włoch) w okresie po zjednoczeniu kraju. Opisuje strategiczne potrzeby Włoch w rywalizacji z Austro-Węgrami o dominację na Morzu Adriatyckim, co wymusiło zamówienie nowoczesnych jednostek za granicą.
3. «Аффондаторе» - история создания ("AFFONDATORE" - historia powstania) - Szczegółowy opis procesu projektowania i budowy okrętu w brytyjskiej stoczni Harrisona. Zawiera informacje o negocjacjach z rządem brytyjskim, wodowaniu jednostki w 1865 roku oraz początkowych problemach z jej wyposażeniem.
4. Описание конструкции (Opis konstrukcji) - Najobszerniejsza część techniczna monografii, dzieląca się na szczegółowe podrozdziały:
   • Компоновка (Układ okrętu) - ogólny rozkład pomieszczeń i przedziałów wodoszczelnych.
   • Корпус (Kadłub) - konstrukcja poszycia, kształt dziobu taranowego i wyporność jednostki (ok. 4300 ton).
   • Бортовая броня (Pancerz burtowy) - specyfikacja grubości i układu płyt pancernych chroniących kluczowe elementy okrętu.
   • Боевая рубка (Wieża dowodzenia / Kiosk bojowy) - opancerzenie i wyposażenie stanowiska dowodzenia.
   • Артиллерийские башни (Wieża artyleryjska) - opis innowacyjnego jak na owe czasy rozwiązania, jakim było umieszczenie dział w obrotowych wieżach, co wyróżniało "AFFONDATORE" na tle innych włoskich pancerników.
   • Вооружение (Uzbrojenie) - kaliber, liczba dział oraz specyfika amunicji używanej przez okręt.
   • Силовая установка (Układ napędowy) - charakterystyka silników parowych, kotłów i osiągów prędkościowych.
   • Рангоут и паруса (Omasztowanie i ożaglowanie) - opis pomocniczego napędu żaglowego, typowego dla okrętów tej epoki.
   • Рулевое управление (Układ sterowania) - mechanizmy steru i ich niezawodność w warunkach bojowych.
   • Бортовое освещение и электрооборудование (Oświetlenie burtowe i wyposażenie elektryczne) - wczesne systemy elektryczne zainstalowane na jednostce.
   • Экипаж (Załoga) - liczebność, struktura organizacyjna i warunki bytowe marynarzy.
   • Окраска (Malowanie) - schematy malowania okrętu w różnych okresach jego służby.
   • Классификация (Klasyfikacja) - sposób, w jaki okręt był klasyfikowany przez włoską marynarkę na przestrzeni lat.
5. Модернизации (Modernizacje) - Przegląd zmian konstrukcyjnych, modernizacji uzbrojenia i wymiany siłowni, którym okręt poddawano w celu utrzymania jego wartości bojowej w zmieniających się realiach technologicznych.
6. История службы (Historia służby) - Chronologiczny przebieg operacyjny jednostki:
   • Вступление в строй (Wejście do służby) - formalne przejęcie okrętu przez Włochy i wcielenie do floty.
   • «Аффондаторе» в бою ("AFFONDATORE" w boju) - szczegółowy opis udziału okrętu w bitwie pod Lissą w 1866 roku, gdzie dowodzący admirał Carlo Pellion di Persano próbował użyć go do staranowania austriackich jednostek.
   • Затопление в Анконе (Zatopienie w Ankonie) - opis dramatycznego wydarzenia, w którym "AFFONDATORE" zatonął na redzie Ankony podczas sztormu krótko po bitwie, najprawdopodobniej w wyniku połączenia uszkodzeń bojowych z przeciążeniem kadłuba.
   • Дальнейшая служба (Dalsza służba) - historia podniesienia okrętu z dna w 1870 roku, jego naprawy i wieloletniej, pokojowej służby w składzie floty włoskiej.
7. Заключение (Zakończenie) - Podsumowanie historyczne, ocena znaczenia "AFFONDATORE" dla rozwoju taktyki morskiej i konstrukcji pancerników, a także ostateczny los jednostki (złomowanie).
8. Литература (Literatura) - Wykaz źródeł archiwalnych, publikacji książkowych i artykułów, na których autor oparł swoje badania.
9. Вопрос-ответ (Pytania i odpowiedzi) - W tym rozdziale publikacji omówiono pięć zagadnień z zakresu historii wojskowości i techniki morskiej XIX i XX wieku:
   • Brytyjska flotylli kanonierek na jeziorze Niasa w XIX wieku - Pierwszy temat dotyczy brytyjskich działań antyniewolniczych w Afryce Środkowej. Z inicjatywy inspirowanej misją doktora Davida Livingstona Brytyjczycy wysłali na jezioro Niasa niewielkie kanonierki (m.in. "HERALD", "MOSQUITO", "PIONEER", "DOVE" i "ADVENTURE"), zbudowane z gotowych sekcji w stoczni Yarrow i zmontowane na miejscu. Artykuł przedstawia genezę powstania tej flotylli, jej skromne wyposażenie techniczne i przebieg służby, a także wymienia skąpe dane taktyczno-techniczne poszczególnych jednostek, które po wyeliminowaniu handlu ludźmi w większości trafiły w ręce prywatne lub służyły podczas I wojny światowej.
   • Ewolucja struktury i nazewnictwa sił głównych włoskiej marynarki wojennej - Drugie pytanie wyjaśnia pojęcie Armata Navale oraz różnicę między nim a Squadra Navale we włoskiej marynarce wojennej. Autor przedstawia Armata Navale jako odpowiednik pojęcia głównej floty (jak francuskie Armeé de Mer), przeciwstawianą siłom obrony wybrzeża czy okręgom morskim. W akapicie chronologicznie prześledzono wielokrotne zmiany oficjalnej nazwy tego związku operacyjnego od wybuchu I wojny światowej, przez podział na I i II Eskadrę w okresie międzywojennym, reorganizacje w czasie II wojny światowej, aż po powołanie współczesnego dowództwa Squadra Navale w 1952 roku.
   • Losy i specyfikacja techniczna chińskich niszczycieli typu CHANGFENG / FUBO - Kolejny fragment poświęcono trzem chińskim niszczycielom (określanym też jako krążowniki torpedowe) zamówionym w 1910 roku w niemieckiej stoczni Schichau w Elblągu: "CHANGFENG" ("YUZHANG"), "FUBO" ("TONG'AN") i "FEIYUN" ("JIANKANG"). W tekście sprostowano błędne dane z innych publikacji, podając rzeczywiste parametry techniczne. Opisano także ich burzliwe losy w okresie walk wewnętrznych w Chinach (Sfera Anhui, rząd kantonu, Guomindang), katastrofę "YUZHANG" we mgle w 1932 roku, zatopienie "TONG'AN" w Qingdao w 1937 roku oraz przejęcie "JIANKANG" przez Japończyków po bombardowaniu i wcielenie go do floty kolaboranckiego rządu Wang Jingweia.
   • Przyczyna nieobecności niemieckiego niszczyciela "V-100" w bitwie jutlandzkiej - Krótka odpowiedź wyjaśnia, dlaczego niemiecki duży niszczyciel (tzw. großer Torpedoboot) "V-100" nie wziął udziału w bitwie pod Jutlandią w składzie 2. Flotylli. Przyczyną było storpedowanie okrętu 26 maja 1916 roku przez brytyjski okręt podwodny "E18" w pobliżu Libawy (co spowodowało oderwanie dziobu i śmierć 12 marynarzy). Dodatkowo zaznaczono, że przed tą bitwą jednostka faktycznie stacjonowała na Bałtyku i tworzyła osobną grupę wraz z niszczycielem "V-99", nie będąc jeszcze w pełni zintegrowana z siłami Floty Wysokomorskiej.
   • Incyden na rzece Jangcy z udziałem brytyjskiego okrętu "AMETHYST" - Ostatni temat szczegółowo opisuje słynny incydent z kwietnia 1949 roku na rzece Jangcy podczas chińskiej wojny domowej. Sprostowano, że "AMETHYST" był slupem (później klasyfikowanym jako fregata) typu BLACK SWAN, a nie niszczycielem. Tekst przedstawia przebieg ostrzału brytyjskiej jednostki przez artylerię Chińskiej Armii Ludowo-Wyzwoleńczej, nieudane próby jej odbicia przez okręty "CONSORT", "LONDON" i "BLACK SWAN", a także brawurową ucieczkę "AMETHYST" pod dowództwem komandora ppor. Keransa w lipcu 1949 roku. Ciekawostką kończącą rozdział jest wspomnienie o odznaczeniu Medalem Dickin za podnoszenie morale załogi i walkę ze szkodnikami pokładowego kota Simona.
10. Первый австрийский миноносец (Pierwszy austriacki torpedowiec) - Grigorjew Witalij I. - Krótki, dodatkowy artykuł stanowiący ciekawostkę historyczną, opisujący genezę i konstrukcję pierwszych torpedowców w marynarce wojennej Austro-Węgier, stanowiący uzupełnienie numeru.

Do numeru dołączona jest wkładka z rysunkami technicznymi (często w formacie A3), przedstawiającymi sylwetki i rzuty okrętu, co jest szczególnie cenne dla modelarzy.