Zeszyt nr 6 (ogólnie 70. numer) rosyjskiego czasopisma hobbystyczno-historycznego "Морская кампания" z 2017 roku jest w całości poświęcony jednej obszernej, 70-stronicowej monografii autorstwa znanego rosyjskiego historyka floty, Siergieja W. Patianina. Tematem wydania są francuskie lekkie krążowniki typu "LA GALISSONIÈRE" z okresu II wojny światowej.

W przeciwieństwie do niektórych innych numerów będących zbiorem różnych artykułów, ten zeszyt stanowi spójną i wyczerpującą monografię techniczno-historyczną. Poniżej znajduje się szczegółowe rozwinięcie poszczególnych rozdziałów (stanowiących części składowe monografii) wraz z danymi znalezionymi w sieci na ich temat:

1. История создания (Historia powstania) - W tej części autor omawia okres międzywojenny oraz proces projektowania okrętów, osadzając go w realiach traktatów rozbrojeniowych (waszyngtońskiego i londyńskiego). Francuskim inżynierom morskim udało się w tym czasie stworzyć sześć doskonale wyważonych jednostek, które z powodzeniem mogły ubiegać się o miano "idealnego lekkiego krążownika kraju kontynentalnego". Rozdział wyjaśnia, w jaki sposób francuska marynarka (Marine Nationale) odpowiedziała na zagrożenie ze strony nowoczesnych włoskich krążowników typu "CONDOTTIERI", kładąc nacisk na optymalny kompromis między prędkością, zasięgiem, opancerzeniem a siłą ognia.
2. Описание конструкции (Opis konstrukcji) - Bardzo szczegółowy, techniczny opis budowy okrętów. Omówiono tu układ napędowy, opancerzenie, dzielność morską oraz rozmieszczenie pomieszczeń. Zeszyt ten jest niezwykle cenny dla modelarzy i entuzjastów, ponieważ na rozkładanej wkładce zamieszczono oryginalne plany stoczniowe, w tym przekrój wzdłużny, rzut z góry oraz plany pokładów. W samej treści znajdują się rysunki teoretyczne kadłuba, przekroje poprzeczne oraz szczegółowe schematy uzbrojenia, w tym trzylufowych wież artylerii głównej kalibru 152 mm (wz. 1930) i podwójnych, uniwersalnych stanowisk artyleryjskich kalibru 90 mm. Na drugiej stronie okładki dodano również kolorowe profile (tzw. bokorysy) jednostek autorstwa Aleksandra Dasziana.
3. Модернизации (Modernizacje) - Rozdział ten stanowi zestawienie i opis zmian konstrukcyjnych, jakim poddawano okręty w odpowiedzi na dynamiczny rozwój lotnictwa i nowe realia wojny morskiej. Uwzględniono modyfikacje artylerii przeciwlotniczej, instalację stacji radarowych oraz inne przebudowy realizowane w różnych stoczniach. Co ciekawe, opisane są tutaj modernizacje przeprowadzane zarówno przez siły lojalne wobec rządu Vichy, jak i te, którym poddano przejęte okręty w stoczniach alianckich (amerykańskich i brytyjskich), gdy przeszły one na stronę Wolnych Francuzów.
4. История службы (Historia służby) - Losy tych krążowników niczym w zwierciadle odbijają wszystkie burzliwe koleje francuskiej floty podczas II wojny światowej. Czytelnik znajdzie tu opis ich pokojowej służby przedwojennej, wspólnych operacji z Brytyjczykami u boku aliantów, a następnie tragicznego konfliktu z nimi w okresie powstania rządu Vichy (m.in. brytyjska operacja "Catapult" i aliancka operacja "Torch" w Afryce Północnej). Kulminacją tej części opisu jest dramatyczne samozatopienie floty francuskiej w Tulonie w 1942 roku, a także późniejszy, aktywny udział ocalałych i wyremontowanych jednostek w alianckich operacjach desantowych (m.in. podczas lądowania w Normandii i w południowej Francji).
5. Оценка проекта (Ocena projektu) - Analityczne podsumowanie wartości bojowej i inżynieryjnej typu "LA GALISSONIÈRE". Autor obiektywnie ocenia ich skuteczność na tle ówczesnych odpowiedników brytyjskich, włoskich czy niemieckich. Wskazuje na ich mocne strony, takie jak świetne wyważenie, dobra artyleria główna i solidna dzielność morska, a także analizuje słabości (stosunkowo lekkie opancerzenie burt). Zaznacza przy tym, że braki w pancerzu pionowym były w dużej mierze rekompensowane przez bardzo zaawansowany podział wodoszczelny i rozbudowaną wewnętrzną ochronę przeciwtorpedową.
6. Окончательная судьба крейсеров (Ostateczny los krążowników) - Ostatni rozdział chroni powojenne losy ocalałych jednostek. Wbrew pozorom, po zakończeniu II wojny światowej te krążowniki nie przeszły od razu do rezerwy, lecz wzięły aktywny udział w szeregu francuskich konfliktów kolonialnych, w tym w ciężkich walkach podczas wojny w Indochinach. Zeszyt wieńczy szczegółowa historia ich ostatecznego wycofania ze służby, rozbrojenia, przekwalifikowania na okręty szkolne lub hulki, a ostatecznie złomowania lub wykorzystania jako okręty-cele.