Ósmy numer rosyjskiego magazynu "Морская кампания” z 2009 roku (całościowo wydanie nr 29) to klasyczna, 64-stronicowa monografia, która w całości poświęcona jest jednej z najbardziej niezwykłych, legendarnych jednostek podwodnych w historii - francuskiemu krążownikowi podwodnemu "SURCOUF”. Praca ta ma bardzo interesującą historię powstania. Jej pierwotna wersja została napisana przez znanego francuskiego historyka Claude'a Huan jeszcze w połowie lat 90. XX wieku dla planowanego, ale ostatecznie niezrealizowanego zbioru "Super-okręty podwodne”. Ponieważ oryginalny tekst mógłby być niewystarczający dla współczesnego, wymagającego czytelnika, rosyjski badacz Nikołaj Bieżenow znacznie go rozbudował. Dodał szczegółowy opis techniczny, historię służby do wybuchu II wojny światowej oraz omówił alternatywne teorie dotyczące zatonięcia okrętu.

Oto krótkie rozwinięcie poszczególnych rozdziałów składających się na tę monografię:

1. История создания (Historia powstania): Rozdział ten osadza projekt w kontekście ograniczeń traktatowych (m.in. konferencji waszyngtońskiej) i ówczesnej mody na tzw. "krążowniki podwodne” (ou sous-marins de course). Francuska marynarka marzyła o jednostkach, które mogłyby towarzyszyć eskadrom nawodnym, a w razie potrzeby wchodzić w artyleryjskie starcia z nawodnymi okrętami wroga. "SURCOUF” miał być szczytowym osiągnięciem tej koncepcji - potężnym raiderem zdolnym do samodzielnych działań na oceanach.
2. Постройка и испытания (Budowa i próby): Autorzy opisują proces stoczniowy gigantycznej jednostki, która w momencie wejścia do służby była największym okrętem podwodnym na świecie (wyporność w położeniu nawodnym wynosiła 2880 ton, a w zanurzeniu aż 4330 ton, przy długości 110 metrów). Sekcja ta relacjonuje trudności techniczne związane z budową tak ogromnej łodzi oraz przebieg jej prób morskich, które wykazały zarówno jej imponujące możliwości, jak i pewne mankamenty wynikające z rozmiarów.
3. Описание конструкции (Opis konstrukcji): Szczegółowa analiza techniczna architektury okrętu. Autorzy omawiają jego unikalne uzbrojenie, na które składały się m.in. podwójne działa kalibru 203 mm w specjalnej wodoszczelnej wieży, 22 torpedy, a nawet hangar na wodnosamolot zwiadowczy. Zwracają uwagę na innowacyjne rozwiązania, takie jak możliwość prowadzenia ognia artyleryjskiego z pozycji półzanurzonej, co było ewenementem na skalę światową.
4. История службы (Historia służby): Najobszerniejsza część monografii, śledząca losy "SURCOUF” od wejścia do służby w 1932 roku (nazwanego na cześć legendarnego francuskiego korsarza), przez okres międzywojenny, aż po dramatyczne wydarzenia II wojny światowej. Autorzy relacjonują ucieczkę okrętu do Wielkiej Brytanii i przyłączenie się do Sił Zbrojnych Wolnej Francji generała de Gaulle'a, a także jego intensywne działania bojowe na Atlantyku i Karaibach jako jednostki zwalczającej żeglugę rządu Vichy i państw Osi.
5. Заключение (Zakończenie / Okoliczności utraty): Podsumowanie monografii, które skupia się na tajemniczych okolicznościach zatonięcia "SURCOUF” w nocy z 18 na 19 lutego 1942 roku na Morzu Karaibskim. Autorzy szczegółowo omawiają oficjalną wersję zdarzenia, według której doszło do przypadkowego, tragicznego w skutkach starcia z amerykańskim transportowcem wojska "THOMSON LYKES”. Co więcej, Bieżenow przytacza i analizuje również inne, nieoficjalne teorie dotyczące jego utraty, w tym możliwość zatopienia przez niemieckiego U-Boota (np. "U-156"), a nawet celowego sabotażu.

Podsumowując, ósmy numer z 2009 roku to fascynująca lektura o "największym i najgroźniejszym” (w założeniu oczywiście) okręcie podwodnym swoich czasów, który do dziś rozpala wyobraźnię miłośników historii. Jego unikalna koncepcja (połączenie cech okrętu podwodnego z siłą ognia ciężkiego krążownika nawodnego) czyni go jedną z najbardziej nietypowych jednostek w dziejach światowego budownictwa okrętowego.