Drugi numer rosyjskiego magazynu "Морская кампания” z 2009 roku (całościowo numer 23) to zbiór czterech odrębnych, bardzo ciekawych artykułów poświęconych jednostkom, które autorzy określają jako "ciekawe, choć czasem niezasłużenie zapomniane”.
Oto krótkie rozwinięcie poszczególnych tekstów składających się na to wydanie:
- Эскадренный миноносец "Аудаче" (Niszczyciel "AUDACE") - Patianin Siergiej W. - Artykuł wiodący tego numeru, poświęcony włoskiemu niszczycielowi "AUDACE” (często określanemu jako "AUDACE II”, aby odróżnić go od wcześniejszych jednostek o tej samej nazwie). Okręt, który początkowo miał nosić nazwę "INTREPIDO”, został zwodowany w okresie I wojny światowej i był jak na swoje czasy bardzo nowoczesną i awangardową konstrukcją - m.in. dzięki zastosowaniu wyłącznie olejowego opalania kotłów. Autor szczegółowo opisuje jego genezę, specyficzną architekturę (uzbrojenie, napęd turbinowy) oraz historię służby w *Regia Marina*.
- "Хищники" Империи. Германские канонерские лодки типа "Ильтис" ("Drapieżniki” Imperium. Niemieckie kanonierki typu "ILTIS") - Gałynia Wiktor A. - Monografia niemieckich kanonierek kolonialnych typu "ILTIS” z końca XIX wieku (m.in. "ILTIS”, "JAGUAR”, "TIGER”, "LUCHS”, "EBER”). Były to jednostki zaprojektowane specjalnie do służby w zamorskich koloniach Cesarstwa Niemieckiego (w Afryce, Azji i na Pacyfiku). Artykuł omawia ich konstrukcję dostosowaną do działań na płytkich wodach rzek i wybrzeży, uzbrojenie oraz barwną historię eksploatacji, w tym udział w tłumieniu powstania bokserów w Chinach czy działaniach podczas I wojny światowej.
- Броненосец береговой обороны "Ле Фюрьо" (Pancernik obrony wybrzeża "LE FURIEUX") - Jakimowicz Dmitrij B. - Tekst przybliża sylwetkę francuskiego pancernika obrony wybrzeża "LE FURIEUX”, zbudowanego dla Marine Nationale pod koniec lat 70. i w latach 80. XIX wieku, w ramach planu rozbudowy floty z 1872 roku. Jest to klasyczny przykład wczesnych francuskich eksperymentów z pancernikami przybrzeżnymi. Autor opisuje jego nietypową sylwetkę, specyficzne uzbrojenie (m.in. ciężkie działa w nietypowych wieżach) oraz ograniczoną wartość bojową, która szybko spowodowała, że okręt stał się przestarzały.
- Крейсера типа "Диана": внешние различия и модернизации (Krążowniki typu "DIANA": różnice zewnętrzne i modernizacje) - Bałakin Siergiej A. - Ostatni artykuł skupia się na trzech rosyjskich krążownikach pancernopokładowych typu "DIANA” ("DIANA”, "PALLADA”, "AURORA”). Zamiast klasycznej, pełnej monografii od stępki do zatopienia, autor koncentruje się na ewolucji ich wyglądu zewnętrznego. Jest to niezwykle cenne opracowanie (szczególnie dla modelarzy), ponieważ precyzyjnie wskazuje, jak na przestrzeni lat zmieniały się maszty, kominy, nadbudówki, uzbrojenie i wyposażenie pokładowe poszczególnych okrętów - od wojny rosyjsko-japońskiej, przez I wojnę światową, aż po słynny, ostateczny wygląd "AURORY”.