Siódmy numer rosyjskiego magazynu "Морская кампания” z 2008 roku (wydanie nr 20) stanowi bezpośrednią kontynuację monografii autorstwa Wiktora Czausowa (Виктор Чаусов) zapoczątkowanej w numerze szóstym. Podobnie jak poprzednio, cały zeszyt jest dedykowany pierwszej parze amerykańskich superdrednotów. pancernikom typu "NEW YORK" (USS "NEW YORK" oraz USS "TEXAS"). O ile numer 6/2008 skupiał się na historii powstania i konstrukcji, o tyle siódmy numer w całości poświęcony jest historii ich służby w latach 1914-1948 oraz statystyce bojowej [[35]].
Oto krótkie rozwinięcie poszczególnych rozdziałów (artykułów) składających się na tę monografię:
- История службы линкора "Нью-Йорк" (Historia służby pancernika "NEW YORK"): Rozdział ten szczegółowo opisuje wieloletnią karierę operacyjną USS "NEW YORK". Autor śledzi jego losy od momentu wejścia do służby, przez działania na Atlantyku podczas I wojny światowej (m.in. eskortowanie konwojów i brytyjskich zespołów), aż po okres międzywojenny. Znaczna część tekstu dotyczy intensywnej służby podczas II wojny światowej, w tym osłony konwojów i wsparcia ogniowego desantów w Afryce Północnej, na Sycylii, w Normandii oraz na Pacyfiku (Iwo Jima, Okinawa).
- Расход боеприпасов линкора "Нью-Йорк" в годы Второй мировой войны (Zużycie amunicji przez pancernik "NEW YORK" w latach II wojny światowej): Sekcja o charakterze ściśle statystycznym i techniczno-bojowym. Znajdziemy tu szczegółowe zestawienia dotyczące tego, ile pocisków różnych kalibrów (głównie z potężnych dział 356 mm, ale też artylerii średniej i przeciwlotniczej) wystrzelił okręt w trakcie swoich działań wojennych. Pozwala to obiektywnie ocenić faktyczną intensywność udziału pancernika w operacjach ogniowych.
- История службы линкора "Техас" (Historia służby pancernika "TEXAS"): Omówienie kariery USS "TEXAS", który - podobnie jak "NEW YORK" - przeszedł długą drogę od I wojny światowej (gdzie m.in. brał udział w pierwszym w historii amerykańskiej floty ostrzale celów lądowych z superdrednota), aż po kluczowe role w II wojnie światowej. Szczególny nacisk położony jest na jego udział w alianckich operacjach desantowych (Operacja Torch, lądowanie na Sycylii, w Normandii oraz na południu Francji - Operacja Dragoon) oraz na Pacyfiku.
- Расход боеприпасов линкора "Техас" в 1942-1945 годах (Zużycie amunicji przez pancernik "TEXAS" w latach 1942-1945): Analogicznie jak w przypadku "NEW YORK", jest to zestawienie statystyczne dokumentujące skalę wsparcia ogniowego zapewnianego przez "TEXAS" podczas alianckich operacji desantowych. Dane te obrazują, jak bardzo zmieniła się rola tych starych jednostek - z pancerników liniowych przeistoczyły się one w potężne, pływające baterie artyleryjskie wspierające lądujące wojska.
- 5. Общая оценка проекта (Ogólna ocena projektu): Podsumowanie całej dwuczęściowej monografii. Autor dokonuje syntezy wad i zalet typu "NEW YORK" na tle ówczesnych konstrukcji zagranicznych (np. brytyjskich czy niemieckich drednotów). Analizuje, na ile te pierwsze amerykańskie okręty z działami 356 mm spełniły pokładane w nich nadzieje, jak wpłynęły na dalszy rozwój amerykańskiej floty liniowej (np. stanowiąc pomost do jeszcze nowocześniejszego typu Nevada) oraz jak ocenia się je z perspektywy historycznej.
