Gordon L. Rottman to jeden z najbardziej płodnych autorów serii Osprey New Vanguard, a "Landing Craft, Infantry and Fire Support" (tom 157, wydany w 2009 roku, 48 stron, ilustracje Petera Bulla) wpisuje się w jego wcześniejsze prace o okrętach desantowych - w tym o LST. Już sam wybór tematu zasługuje na uznanie: LCI i pokrewny LSM to okręty, które w historiografii wojny na Pacyfiku i w Europie funkcjonują w cieniu wielkich pancerników czy lotniskowców, a przecież to właśnie one wykonywały najbrudniejszą robotę desantową. Jeden z żołnierzy określił LCI jako "metalową skrzynię zaprojektowaną przez sadystę do przewożenia żołnierzy przez wodę" - to trafne motto dla całej książki, bo Rottman konsekwentnie pokazuje, że były to jednostki funkcjonalne, ale dalekie od komfortu czy elegancji konstrukcyjnej.
Merytorycznie książka trzyma poziom typowy dla najlepszych pozycji z serii New Vanguard: autor prowadzi narrację chronologicznie, od brytyjskiego zapotrzebowania na okręt zdolny przewieźć kompanię piechoty przez kanał La Manche, przez amerykańską realizację projektu i jego adaptację do warunków pacyficznych, aż po powojenną karierę konstrukcji w Korei i Wietnamie. Ta rozpiętość czasowa - trzy wojny w 48 stronach - jest jednocześnie największym atutem i ograniczeniem publikacji. Z jednej strony Rottman pokazuje ewolucję okrętu od transportowca piechoty do uzbrojonej platformy ogniowej (LCI(G), a później LCS), co jest rzadko spotykanym ujęciem tematu i realnie poszerza wiedzę czytelnika; z drugiej strony przy tak skondensowanym formacie trudno o głębszą analizę taktyczną poszczególnych operacji - książka z konieczności operuje syntezą, a nie studium przypadku.
Najmocniejszą stroną publikacji jest właśnie ta część poświęcona przekształceniu kadłubów LCI i LSM w wyspecjalizowane kanonierki wsparcia ogniowego, uzbrojone w automatyczne działka, wyrzutnie rakietowe i moździerze. To fragment, w którym Rottman wychodzi poza standardowy schemat "historia rozwoju plus dane techniczne" i pokazuje realny problem taktyczny desantów na Pacyfiku - potrzebę ognia wsparcia w wodach zbyt płytkich dla okrętów liniowych. Ten wątek jest opracowany rzetelnie i stanowi wartość dodaną wykraczającą poza suchy katalog wariantów konstrukcyjnych, choć trzeba przyznać, że sam mechanizm sterowania nieruchomymi wyrzutniami rakietowymi (załoga musiała chować się pod pokładem podczas odpalania) opisany jest raczej hasłowo niż wyczerpująco.
Ilustracje Petera Bulla - barwne plansze przedstawiające schematy malowania kadłubów oraz przekroje konstrukcyjne - są powszechnie chwalone w recenzjach i słusznie, bo w przypadku okrętów o skomplikowanym rozmieszczeniu uzbrojenia i pomieszczeń trudno o lepszy sposób prezentacji niż kolorowy cutaway. Jest to element, w którym seria New Vanguard tradycyjnie przewyższa suchą fotografię czarno-białą, i w tej książce sprawdza się on bez zastrzeżeń. Gorzej wygląda sprawa reprodukcji - część czytelników, w tym recenzenci na portalach sprzedażowych, słusznie zwraca uwagę na zbyt małe rozmiary niektórych diagramów (przykładowo schemat rozkładu wnętrza LSM), które przy typowym dla Ospreya formacie stają się praktycznie nieczytelne bez lupy. To błąd składu, a nie winy autora, ale obniża użyteczność książki jako materiału referencyjnego dla modelarzy, którzy są jedną z głównych grup docelowych tej serii.
Warto też ocenić książkę pod kątem jej pozycji rynkowej - jest to pozycja niszowa nawet jak na standardy Ospreya, bo temat okrętów desantowych rzadko trafia na główny nurt popularnej historii wojskowej. Dla czytelnika zainteresowanego wyłącznie operacjami lądowymi czy uzbrojeniem piechoty książka będzie zbyt techniczna i zbyt skoncentrowana na samej platformie; dla entuzjasty marynarki wojennej i modelarza to wręcz przeciwnie - pozycja obowiązkowa, bo temat LCI i jego wariantów bojowych nie doczekał się wielu równie zwięzłych i skondensowanych opracowań w języku angielskim. Amerykański recenzent modelarski określił ją jako bardzo polecaną dla budujących modele okrętów desantowych, i to jest chyba najtrafniejsza rekomendacja - książka spełnia swoją funkcję najlepiej właśnie w tej roli, czyli jako kompendium faktograficzne i wizualne, a nie jako pogłębiona analiza historyczna.
Reasumując, "Landing Craft, Infantry and Fire Support" to solidna, rzeczowa pozycja typowa dla najlepszych tomów serii New Vanguard - nie rewolucyjna, ale wypełniająca realną lukę w literaturze przedmiotu. Rottman pisze kompetentnie i bez zbędnego balastu, unikając typowej dla popularnych opracowań wojskowych tendencji do dramatyzowania każdej bitwy. Ograniczenia formatu 48-stronicowego zeszytu są odczuwalne, zwłaszcza przy tak szerokim zakresie chronologicznym, ale jako wprowadzenie do tematu i punkt wyjścia do dalszych poszukiwań - zwłaszcza dla modelarzy i miłośników marynarki desantowej - książka spełnia swoje zadanie bez większych zastrzeżeń, poza wspomnianym problemem z jakością reprodukcji niektórych ilustracji.
Tu można zakupić książkę: Amazon, AbeBooks, BookFinder