Giorgio Giorgerini (1932–2019) to włoski admirał w stanie spoczynku, historyk marynistyki i publicysta, uznawany za jednego z najważniejszych współczesnych badaczy historii Regia Marina i Marina Militare. Urodził się w Rzymie, a po zakończeniu kariery zawodowej w marynarce wojennej poświęcił się pracy naukowej i pisarskiej, stając się autorytetem w dziedzinie włoskiej historii morskiej XX wieku. Jego dorobek publikacyjny obejmuje liczne fundamentalne monografie, w tym „La guerra italiana sul mare: La Marina tra vittoria e sconfitta, 1940-1943" (2001), stanowiącą kompleksową analizę działań włoskiej floty podczas II wojny światowej, oraz „Uomini sul fondo: Storia del sommergibilismo italiano dalle origini a oggi", poświęconą historii włoskiego okrętownictwa podwodnego. Giorgerini był również współautorem prac zbiorowych wydawanych przez Ufficio Storico della Marina Militare, w tym tomów serii „La Marina italiana nella seconda guerra mondiale". |
W jego dorobku znajdują się również opracowania poświęcone konkretnym klasom okrętów, takim jak niszczyciele typu "SOLDATI", krążowniki ciężkie typu "ZARA" oraz okręty podwodne okresu międzywojennego, a także studia nad operacjami morskimi na Morzu Śródziemnym, w tym bitwą koło przylądka Matapan i konwojami do Libii. Giorgerini publikował artykuły w prestiżowych włoskich periodykach marynistycznych, takich jak „Rivista Marittima" i „Storia Militare". Wykładał teorię energetyki morskiej na Uniwersytecie Państwowym w Mediolanie i był konsultantem Sztabu Obrony. Odznaczony honorową odznaką Instytutu Wojny Morskiej (, obecnie Instytutu Wojskowych Studiów Morskich, w 2000 roku otrzymał międzynarodową nagrodę "Życie poświęcone morzu" za swoje studia morskie i strategiczne. Wcześniej współpracował jako analityk i dyrektor naukowy Wojskowego Centrum Studiów Strategicznych (Centro Militare di Studi Strategici), był również konsultantem Sztabu Generalnego Marynarki Wojennej i kierował Forum stosunków międzynarodowych oraz "Almanachem Marynarki Wojennej", wydawanym co dwa lata przeglądem wszystkich marynarek wojennych świata. Prace Giorgeriniego wyróżniają się rzetelnością źródłową, korzystaniem z archiwaliów włoskiej marynarki wojennej, relacji uczestników wydarzeń oraz dokumentów alianckich, co pozwalało na obiektywną rekonstrukcję przebiegu operacji morskich. Jego dorobek, ceniony zarówno we Włoszech, jak i w środowisku międzynarodowych badaczy marynistyki, adresowany jest do historyków floty wojennej, modelarzy i pasjonatów historii Regia Marina.
Książki i publikacje jego autorstwa:
| Tytuł | Typ publikacji | Rok wydania |
| The "CAVOUR" and "DUILIO" Class Battleships | Artykuł w Warship volume IV | 1980 |
Giorgio Giorgerini (1932–2019) to włoski admirał w stanie spoczynku, historyk marynistyki i publicysta, uznawany za jednego z najważniejszych współczesnych badaczy historii Regia Marina i Marina Militare. Urodził się w Rzymie, a po zakończeniu kariery zawodowej w marynarce wojennej poświęcił się pracy naukowej i pisarskiej, stając się autorytetem w dziedzinie włoskiej historii morskiej XX wieku. Jego dorobek publikacyjny obejmuje liczne fundamentalne monografie, w tym „La guerra italiana sul mare: La Marina tra vittoria e sconfitta, 1940-1943" (2001), stanowiącą kompleksową analizę działań włoskiej floty podczas II wojny światowej, oraz „Uomini sul fondo: Storia del sommergibilismo italiano dalle origini a oggi", poświęconą historii włoskiego okrętownictwa podwodnego. Giorgerini był również współautorem prac zbiorowych wydawanych przez Ufficio Storico della Marina Militare, w tym tomów serii „La Marina italiana nella seconda guerra mondiale".