HMS TB 80Torpedowiec HMS "TB 80" został zbudowany w stoczni Yarrow w ramach 1885-1886 Programme. Zgodnie z przyjętą w niektórych źródłach klasyfikacją (opartą na długości kadłuba) zaliczał się do typu 135-stopowego ("135-footers"). Był pierwszym brytyjskim torpedowcem wyposażonym w dziobnicę w kształcie tzw. "skorupy żółwia" ("turtleback").

HMS TB 81Zwodowany w 1885 r. okręt, zbudowany jako prywatna inwestycja przez stocznię J. Samuel White, Cowes stanowił kolejne ogniwo w rozwoju torpedowców Royal Navy. Był znacznie większy, szybszy i silniej uzbrojony niż torpedowce typu 125-stopowego ("125-footers"), został zbudowany z założeniem stworzenia tzw. "przechwytywacza torpedowców" (ang. "torpedo boat catcher"), okrętu specjalnie zaprojektowanego do zwalczania innych torpedowców. Z biegiem czasu ta idea zaowocowała zaprojektowaniem i zbudowaniem pierwszych niszczycieli.

HMS TB 25Kolejną wersją rozwojową toprpedowców była wersja 125-stopowa "125-footers". Ta liczna seria torpedowców I klasy (łącznie 53 jednostki) została zbudowana w trzech stoczniach: Thornycroft, Yarrow i White. Podobnie jak w poprzednuch typach, okręty wybudowane w każdej ze stoczni różniły się szczegółami wyposażenia i wymiarami, jednak były na tyle podobne do siebie, iż w literaturze przyjęło się je zaliczać do jednego typu. 

HMS TB 23Po sukcesie pierwszych torpedowców bazujących na prototypowym HMS "LIGHTNING"  Admiralicja zdecydowała o zamówieniu kolejnych, według zmodyfikowanoego projektu. Zostały zaangażowane dwie stocznie: John I. Thornycroft and Company oraz Yarrow & Company, Limited, w każdej z nich zamówiono dwa torpedowce, ogólnie bazujące na zbudowanym dla przez Thornycroft dla Australii HMVS "CHILDERS".

HMS TB 39Dwa torpedowce zbudowane w stoczni Yarrow dla Chile, zakupione przez Royal Navy w obliczu zagrożenia wojną z Rosją w 1885 r. Okręty te po zakupie miały wzmocnić Pacific Squadron bazujący w Esquimalt, w Brytyjskiej Kolumbii.

HMS PolyphemusHMS "POLYPHEMUS" był to eksperymentalny okręt będący hybrydą torpedowca i okrętu taranowego. W Royal Navy zaliczano go do klasy "torpedo ram" (tłumaczonej na język polski jako torpedowiec taranowy). Był jedyną brytyjską jednostką tej klasy i jedną z niewielu na świecie. Był jednym z najbardziej znanych brytyjskich okrętów epoki wiktoriańskiej. 

HMS TB 2W związku z sukcesem pierwszego torpedowca zbudowanego w 1877 r.  w stoczni John I. Thornycroft & Company, Church Wharf, Chiswick szybko pojawiły się zamówienia na kolejne jednostki tej klasy. Generalnie zamówiono łącznie 20 jednostek w różnych stoczniach, różniące się od siebie szczegółami konstrukcji, jednak wszystkie były na tyle podobne iż w literaturze traktuje się je wszystkie jako jeden typ.

HMS LightningPierwszy prawdziwy torpedowiec wprowadzony do służby w Royal Navy. Został zaprojektowany i zbudowany w stoczni John I. Thornycroft & Company, Church Wharf, Chiswick i wprowadzony do służby w 1877 r. Był jednym z pierwszych pełnomorskich okrętów wojennych wyposażonych w samobieżne torpedy Whitehead'a. 

HMS VesuviusOkręt torpedowy HMS "VESUVIUS" był to pierwszy okręt brytyjski zaprojektowany specjalnie do wykonywania ataków torpedowych. Uważany za nieudany, został szybko wycofany z aktywnej służby, a tytuł pierwszego angielskiego torpedowca powszechnie przyznawany jest wodowanemu trzy lata później HMS "LIGHTNING”.