HMS MedeaKrążowniki pancernopokładowe typu "MEDEA" zostały zbudowane do służby na dalekich wodach. Trzy z nich miały kadłuby pokryte warstwą drewna i miedzi, aby ochronic kadłub przed porastaniem. Początkowo były w Royal Navy klasyfikowane jako krążowniki II klasy, jednak w trakcie budowy zostały przeklasyfiokowane na krążowniki klasy III. 

HMS MerseyKrążowniki pancernopokładowe typu "MERSEY" zapoczątkowały okres stabilizacji w projektowaniu krążowników II klasy dla Royal Navy. Konstrukcyjnie były podobne do wcześniejszych krążowników typu "LEANDER" jednak po raz pierwszy zastosowano pokład pancerny ciągnący się przez całą długość okrętu.

HMS LeanderOkręty typu "LEANDER" początkowo były klasyfikowane jako awiza, jednak w czasie budowy okręty zostały przeklasyfikowane na krążowniki II klasy. Pod względem konstrukcyjnym okręty te były podobne do awiza HMS "MERCURY", jednak dodano pokład pancerny, chroniący witalne części okrętów.

HMS BarhamKrążowniki III klasy (krążowniki torpedowe) typu "BARHAM" bazowały na projekcie krążowników typu "BARRACOUTA", jednak od samego początku projektowano je do wykorzystania w zespołach floty liniowej, a nie do służby w dalekich koloniach. Z racji tego wyposażono je w urządzenia napędowe umożliwiające osiąganie dużych prędkości.

HMS BarracoutaKrążowniki III klasy (krążowniki torpedowe) typu "BARRACOUTA" zostały zaprojektowane do pełnienia służby na dalekich wodach brytyjskich kolonii, gdzie miejsca możliwego dokowania są mocno ograniczone. Z racji hipotetycznej służby na ciepłych morzach wszystkie okręty były wyposażone w pokrycie kadłuba wykonane z drewna i miedzi.

HMS ArcherTen typ krążowników torpedowych wywodził się bezpośrednio od typu "SCOUT". Zwiększone rozmiary stanowiły istotną zmianę w porównaniu do poprzedniego projektu, a były wywołane tym, iż okręty typu "ARCHER" postanowiono uzbroić w cięższe działa 6-calowe.

HMS ScoutKrążowniki III klasy typu "SCOUT" były przedstawicielem eksperymentalnej klasy okrętów zwanych krążownikami torpedowymi. Większe od torpedowców miały stanowić obronę większych zgrupowań floty przed atakami małych jednostek wyposażonych w broń torpedową, w sprzyjających okolicznościach samemu mogąc zaatakować wrogie zgrupowania za pomocą torped.

HMS SentinelKrążowniki zwiadowcze typu "SENTINEL" były ostatnim z czterech typów zwiadowczych krążowników zamówionych przez Admiralicję przed I wojną swiatową. Każdy z czterech typów miał nieco inny wygląd i został zbudowany przez inną stocznię - krążowniki typu "SENTINEL" zbudowała stocznia Vickers Limited, Barrow.

HMS PathfinderKrążowniki zwiadowcze typu "PATHFINDER" należały do jednego z czterech typów zwiadowczych krążowników zamówionych przez Admiralicję przed I wojną swiatową. Każdy z czterech typów miał nieco inny wygląd i został zbudowany przez inną stocznię - krążowniki typu "PATHFINDER" zbudowała stocznia Cammell Laird, Birkenhead.

HMS ForwardKrążowniki zwiadowcze typu "FORWARD" należały do jednego z czterech typów zwiadowczych krążowników zamówionych przez Admiralicję przed I wojną swiatową. Każdy z czterech typów miał nieco inny wygląd i został zbudowany przez inną stocznię - krążowniki typu "FORWARD" zbudowała stocznia Fairfield Shipbuilding and Engineering Company.

HMS AdventureKrążowniki zwiadowcze typu "ADVENTURE" należały do jednego z czterech typów zwiadowczych krążowników zamówionych przez Admiralicję. Okręty te miały pracować z flotyllami niszczycieli, prowadząc ich ataki torpedowe i wspierając je w przypadku, gdy zostały zaatakowane przez inne niszczyciele. Szybko stały się mniej użyteczne, ponieważ prędkości niszczycieli wzrosły przed pierwszą wojną światową.